Blog Dogfael

Dwi’n ofni fy mod yn dal i feddwl am y London Stone. Doeddwn i erioed wedi clywed am y peth o’r blaen nes imi fynd i St Swithins Lane, ac er na chefais hyd i gofeb Catrin ferch Owain Glyn Dŵr dwi’n credu fod darganfod y garreg hon yn gwneud iawn am hynny. Yn ôl traddodiadol mae’r garreg yn mynd â ni yn ôl i ddyfodiad y Brythoniaid neu’r Prydeinwyr (cyn-deidiau’r Cymry) i’r ynys hon. Credai’r Cymry taw Brutus o Gaer-droia oedd sylfaenydd Prydain – dyna ddywedodd yr hanesydd Nennius yn y 9fed ganrif, ac yn bendant dyna oedd barn Sieffre o Fynwy (1090?-1155), awdur Brut y Brenhinoedd – a gwae neb a wadai hynny. Yn ôl Sieffre Brutus oedd yn gyfrifol am sefydlu dinas Llundain, Caer-droia newydd, a’r traddodiad oedd taw darn o’r allor a gododd Brutus mewn teml i’r dduwies Diana ar safle presennol eglwys gadeiriol St Pauls oedd carreg y London Stone. Felly mewn ffordd o siarad yr oeddwn i wedi mynd yn ôl at fy ngwreiddiau a chyfoeth o chwedloniaeth. Efallai y dylai pob Cymro sy’n ymweld â’r ddinas wneud yn siŵr ei fod yn talu gwrogaeth i’r London Stone ac i Brutus.

(Dim pleidlais eto)

Rhannu hyn