Cadair ar y stryd yn Aberystwyth

Mae unrhyw un sy’n adnabod Dogfael yn dda yn gwybod taw ‘rhagfarn’ yw ei gyfenw. Mae ‘na bethau mewn bywyd sy’n fy nghythruddo’n lân, pethau y dylen i sylweddoli fod bywyd yn llawer yn rhy fyr i wneud hynny. Dyma restr fer iawn o rai o’r pethau hynny:

• cynorthwyydd wedi’i sillafu cynorthwy-ydd;
• trafod patios a ffenestri dwbwl;
• criced;
• seiclo y ffordd anghywir ar hyd stryd unffordd;
• ymchwilwyr o’r cyfryngau yn credu bod dweud ‘ti’ yn arwydd o gyfeillgarwch;
• banciau sy’n cynnig benthyciadau i rywun sydd ond wedi llwyddo talu ei orddrafft rhag ofn i’r stad o beidio â bod mewn dyled fod yn or-ddeniadol.

Ond does dim sy’n fy nghythruddo yn waeth na’r arfer o osod ‘pethau’ ar y stryd i gadw lle parcio fel petai’r stryd yn eiddo iddyn nhw. Os oes ganddynt achos go iawn o fod angen cadw lle mae’r heddlu yn fodlon darparu conau. Ond mae gwneud hynny gyda ysgol, cadair, darn o bren, neu unrhyw wrthych arall heblaw am gonau swyddogol yr heddlu yn ormod i mi. Felly pan welais i’r gadair yma ar y stryd tu fas i gaffi’r Caban yr wythnos ddiwethaf yr oedd yn rhaid imi dynnu llun.

Rhagor o luniau o’r gadair.

(3 yn pleidleisio, cyfartaledd: 4.67 allan o 5)

Rhannu hyn