Edrych i mewn i’m llygaid fy hun

Dyma un arall o’r ffotograffau hynny sydd wedi fy nilyn trwy fy mywyd. Tynnwyd y llun mewn stiwdio yn Aberteifi fis Awst 1961 (dwi’n credu) i nodi fy mhen blwydd – roeddwn i’n un flwydd oed ar y pryd. Dwi’n cofio edrych ar y llun hwn droeon gyda fy mam ac fe fyddai hi wastad yn adrodd yr hanes amdana i yn gwrthod bod yn llonydd a taw’r unig ffordd y gellid fy ngwneud i eistedd yno’n dawel oedd rhoi ei phwrs arian imi chwarae gydag e. Yr hyn sy’n nharo i am y llun hwn pan dwi’n edrych arno yw’r ffordd y mae llygaid pob un yn edrych i mewn i’r camera ac o’r herwydd yn edrych yn syth i mewn i lygaid y syllwr. Rydyn ni’n ei wneud pob tro yr ydym yn edrych ar ffotograff o ni’n hunain, ond mae edrych i mewn i fy llygaid fy hun yn un flwydd oed yn brofiad rhyfedd. Dim ond wrth edrych ar ffotograff y gall hynny ddigwydd.

Rhannu hyn